O εκλεκτός συνάδελφος και φιλόλογος Γιάννης Νταουλτζής κυκλοφορεί τη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του

O εκλεκτός συνάδελφος και φιλόλογος Γιάννης Νταουλτζής κυκλοφορεί τη δεύτερη συλλογή διηγημάτων του

Με μεγάλη χαρά πληροφορηθήκαμε την κυκλοφορία του δεύτερου πονήματος του εκλεκτού συναδέλφου και φιλολόγου των Εκπαιδευτηρίων Δούκα Γιάννη Νταουλτζή με το χαρακτηριστικό τίτλο “Καλοί Κακοί, στο τέλος τους παίρνει όλους ο διάολος” από τις Εκδόσεις Νίκας. Η ιστοσελίδα της Ομοσπονδίας θα είναι πάντοτε ανοιχτή να φιλοξενήσει τη δουλειά των συναδέλφων και τους παρακαλούμε να μας ενημερώνουν σχετικά.

Λίγα λόγια για το Γιάννη:

Ο Γιάννης Νταουλτζής γεννήθηκε στη Δράμα, όπου και έγινε άνθρωπος.

Μετά σπούδασε Πολιτικές Επιστήμες και Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

Ζει στην Αθήνα και εργάζεται ως φιλόλογος στα εκπαιδευτήρια Δούκα

Το 2019 κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις momentum η συλλογή διηγημάτων του με τίτλο «Τατουάζ στον Παράμεσο».

 Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Νίκας η 2η συλλογή διηγημάτων με τίτλο «Καλοί, κακοί, στο τέλος τους παίρνει όλους ο διάολος».

Περιέχει δεκαέξι διηγήµατα που διατρέχουν τον ελληνικό (αλλά και βαλκάνιο, οθωµανικό και αφγανικό) χώρο και χρόνο. ∆ράµα, Θεσσαλονίκη, Νάξος, Έβρος, Άουσβιτς, Πατήσια, Περιστέρι, Αθήνα. 1880, 1940, 1950, 1960, 1990, 2010, 2021. Αφηγήσεις του βιωµένου χρόνου αλλά και οικειοποιηµένη καταγραφή της Ιστορίας.

Περιστατικά που καθορίζουν τη ζωή αφανών τους οποίους η Ιστορία προσπέρασε.

Η αφήγηση ενός ποδοσφαιριστή της ∆όξας ∆ράµας που συµµετείχε και στους τρεις τελικούς Kυπέλλου µε τον Ολυµπιακό και οι κανόνες της µπάλας στην επαρχία του ’70. Ο µυστήριος θάνατος δίπλα στο πέτρινο πτώµα του Κούρου στη Νάξο. Το ξόδι µιας εφηβείας που τη σηµάδεψαν τα σφαιριστήρια στο Περιστέρι. Η κάθοδος ενός ηθοποιού στα υπόγεια βάθη του τζόγου και η εκτέλεσή του. Ο πιτσιρικάς µε την πλαστική φανέλα του Μέσι που έγινε παγκόσµια γνωστός πριν τον φάνε τα σκυλιά στο Αφγανιστάν. Η εκδίκηση της µάνας που µαθαίνει την κακοποίηση της κόρης της από τον δικό της αγαπητικό. Μια γυναικοκτονία στα χρόνια της πανδηµίας. Η σκυφτή πορεία ενός Μπακίρ.

Η πρωτοπρόσωπη αφήγηση δίνει τη σκυτάλη στην τριτοπρόσωπη και αντιστρόφως, ενώ τραγικό και κωµικό σφιχταγκαλιασµένα πορεύονται, αφήνοντας αχνά, εφήµερα ίχνη στου χρόνου τη σκόνη. Κοινό στοιχείο όλων των διηγηµάτων: ο θάνατος των πρωταγωνιστών. Μικρών τε και µεγάλων. Αθώων και ενόχων. Καλών και κακών. Τους παίρνει όλους ο διάολος.